Kelebihan & Kekurangan Projek Digital

Teknologi pendedahan filem telah matang dan berkembang sejak Ladang Edison mencipta teknologi tersebut lebih setengah abad yang lalu. Konsep asasnya masih serupa. Pada awal 2000-an, industri filem mula beralih daripada pendedahan berasaskan seluloid kepada pendedahan digital. Pendedahan digital mempunyai kelebihan dan kekurangan.

Apa itu Kinematografi Digital?

Pengarang Lev Manovich mentakrifkan kinematografi digital sebagai 'bahan rakaman langsung + lukisan + pemprosesan imej + penumpukan + animasi komputer 2‑D + animasi komputer 3‑D.' Bahan rakaman langsung direkod secara digital, kemudian dimuat turun ke komputer di mana pemprosesan imej, penumpukan dan suntingan diselesaikan berserta bunyi digital yang dicipta dalam fail atau CD berasingan. Filem tersebut kemudiannya bersedia untuk diedarkan dan dipendedahkan di skrin menggunakan projek digital.

Kelebihan Projek Digital

Filem analog perlu 'disusun' dengan menyambungkan gulungan yang dikemas dalam bekas filem daripada studio. Seorang projektor mahir memerlukan kira‑kira satu jam untuk menyusun satu filem, manakala filem digital hanya memerlukan beberapa klik butang untuk melakukan tugas yang sama. Lebih sedikit projektor diperlukan untuk mengendalikan bilangan skrin yang sama di sebuah multiplex. Studio menghantar filem analog dalam bekas ke teater, menyebabkan kos penghantaran yang tinggi. Projektor digital mengelakkan masalah tersebut kerana fail dimuat turun malam sebelum ia dijadualkan dimainkan, hampir tiada kos.

Dengan filem digital, penayangan ke‑1,000 sama baiknya dengan penayangan pertama. Ini tidak selalu kesannya dengan filem analog, yang boleh mengandungi karatan, retakan atau kecacatan lain. Fail boleh rosak dan komputer boleh gagal, tetapi kualiti sentiasa sama dengan digital.

Projektor digital juga membolehkan penaja mempamerkan kandungan alternatif selain filem – acara seperti konsert, sukan atau malah opera. Projektor digital juga menyediakan perlindungan anti‑pembajakan. Kinematografi digital menawarkan keupayaan mempamerkan filem 3‑D. Filem analog telah dibuat dalam 3‑D, tetapi tidak sebanding dengan kepintaran teknologi 3‑D.

Kekurangan Projek Digital

Halangan terbesar projektor digital adalah kos. Pada awal 2011, pemasangan projektor digital memerlukan antara $50,000 hingga $150,000 per aula. Memasang semula multiplex dengan 12 skrin boleh memakan kos antara setengah juta hingga $2 juta. Digital lebih mahal untuk dijalankan harian kerana projektor digital menggunakan tenaga dua kali lebih banyak dan memerlukan lampu yang lebih besar untuk pendedahan yang lebih cepat habis. Setiap projektor digital juga memerlukan talian telefon berdedikasi bagi mengemas kini kandungan, penyulitan dan maklumat lain secara berkala.

Masalah Penyelenggaraan dan Pembaikan

Bagi teater di bandar kecil dan kampung, penyelenggaraan dan pembaikan boleh menjadi isu utama. Di kebanyakan teater, kakitangan biasanya mahir untuk memperbaiki projektor jika ia rosak. Walau bagaimanapun, projektor digital hanya boleh dibaikkan dan diselenggara oleh syarikat bersijil studio. Ini meningkatkan kos dan mungkin menyebabkan skrin gelap jika juruteknik tidak dapat sampai ke teater dengan cepat, masalah yang boleh berlaku di kawasan luar bandar.