Kapasiti Jalur Lebar Kabel Fibroptik

Pengantar

Kabel fibroptik menyampaikan maklumat menggunakan isyarat cahaya. Jaringan fibroptik beroperasi mengikut piawaian 10 Base‑F, 100 Base‑F, FDDI, FDDI duplex, 1000 Base‑F dan 10 Gbase, yang semua mengandungi kapasiti jalur lebar dalam definisinya.

Fibroptik Satu-Mod dan Multi-Mod

Fibroptik satu-mod adalah bentuk terawal kabel fibroptik. Ia menghantar satu pancaran cahaya melintasi kabel. Fibroptik multi-mod, sebaliknya, menghantar beberapa pancaran yang digabungkan menjadi satu isyarat. Dengan banyak las, kelajuan maksimum boleh melebihi kadar spesifikasi asas, meningkatkan kebolehpercayaan.

10 Base‑F

Pemasangan lama biasanya menggunakan lebar jalur yang lebih rendah, terutamanya bila isyarat dihantar jarak jauh tanpa penguat. Piawaian 10 Base‑F (1993) merupakan piawaian awal penghantaran fibroptik melalui rangkaian Ethernet. Ia menghantar data pada 10 Mbps.

Fiber Distributed Data Interface (FDDI)

FDDI ialah alternatif rangkaian Ethernet yang direka khas untuk komunikasi fibroptik. Ia menggunakan kabel satu-mod untuk menghubungkan struktur terpisah dan kabel multi-mod di dalam struktur, mengikut maklumat dari University of California, Berkeley. Jaringan FDDI disusun dalam bentuk cincin (token ring) di mana token elektronik dipindahkan antara komputer. Piawaian FDDI mempunyai kelajuan 100 Mbps; FDDI‑2 menambah penghantaran video; FDDI duplex meningkatkan kepada 200 Mbps.

Fast Ethernet

Rangkaian 100 Mbps, atau 100 Base‑F, dikenali sebagai Fast Ethernet. Ia merangkumi semua standard 100 Base, termasuk standard fibroptik.

1000 Base‑F

Jaringan Ethernet fibroptik dipasang mengikut piawaian 1000 Base‑F, membolehkan penghantaran data pada 1 Gbps. Piawaian berkaitan seperti 1000 Base‑FX juga beroperasi pada kelajuan yang sama.

10 GBase

Piawaian 10 GBase merangkumi rangkaian Ethernet dengan kabel tembaga, isyarat tanpa wayar, dan kabel fibroptik, jadi tidak ada 10 GBase‑F tersendiri. Ia mengendalikan penghantaran maklumat pada 10 Gbps.