Perbezaan Antara Penyulitan AES dan SHA

Dalam dunia keselamatan digital, terdapat pelbagai konsep yang terlibat dalam menyulitkan mesej. Kerajaan telah menetapkan piawaian Advanced Encryption Standard (AES) untuk menyulitkan data serta Secure Hash Standard (SHA) untuk tujuan pengesahan. Kedua-duanya berfungsi melindungi data yang dihantar. Untuk memahami perbezaan mereka, kita perlu membezakan antara kaedah penyulitan dan fungsi hash kriptografi.

Asas Penyulitan

Penyulitan asas bertujuan mengacaukan data supaya tidak dapat dibaca oleh sesiapa selain penerima yang dimaksudkan. Ia melibatkan penggunaan “kunci” penyulitan yang membolehkan pembaca menyahacaukan mesej. Secara teori, jika kunci dijaga selamat, mesej akan kekal rahsia. Namun, sesiapa yang memiliki kunci dapat memulihkan mesej, jadi teknik penyulitan yang kukuh diperlukan untuk meminimumkan risiko tersebut.

Penyulitan AES

Advanced Encryption Standard (AES) dicipta oleh National Institute for Standards and Technology (NIST) bagi menyediakan kaedah penyulitan yang kukuh dan universal, terutamanya untuk komunikasi kerajaan. Ia juga berguna bagi institusi lain seperti bank dan institusi perubatan yang memproses data sensitif. Matlamat utama AES ialah menghasilkan penyulitan yang tidak dapat diterbalikkan tanpa kunci, dan menggunakan kunci yang tidak boleh ditembus melalui percubaan tekaan atau serangan kuasa brute-force. Dengan kata lain, tanpa kunci, AES menyediakan cara selamat untuk menyembunyikan data daripada pihak ketiga yang tidak dikehendaki.

Fungsi Hash

Fungsi hash berfungsi seperti algoritma penyulitan dalam menyusun semula data, tetapi perbezaannya terletak pada matlamatnya. Daripada menyembunyikan mesej, fungsi hash mengubah mesej menjadi nilai tetap (hash) yang biasanya lebih pendek daripada mesej asal. Nilai ini unik bagi setiap mesej – tiada dua set data boleh menghasilkan nilai yang sama. Proses ini tidak dapat diterbalikkan dan tidak memerlukan kunci. Oleh itu, nilai hash tidak dapat didekod semula ke bentuk asalnya.

Standard SHA

Secure Hash Standard (SHA), juga dikeluarkan oleh NIST, menyediakan algoritma standard bagi fungsi hash. Ia tidak menyulitkan mesej, tetapi menghasilkan “digest” atau nilai hash yang boleh digunakan untuk mengesahkan integriti mesej. Pengirim boleh menghantarkan mesej bersama dengan nilai hash. Penerima kemudian dapat menghitung nilai hash bagi mesej yang diterima dan membandingkannya. Jika nilai tidak sama, mesej telah rosak atau diubah. Algoritma SHA boleh digabungkan dengan penyulitan AES bagi menawarkan pengesahan serta penyulitan bagi mesej sensitif.