Mengenali Upsampling dan Downsampling dalam Photoshop

Pengantar

Upsampling dan downsampling adalah dua contoh khusus proses imej yang dikenali sebagai resampling. Apabila anda memperbesar atau memperkecil resolusi atau dimensi imej, Photoshop mesti melakukan resampling untuk menentukan bagaimana mengisi piksel baru yang dicipta di antara piksel asal (pembesaran) atau memilih piksel asal yang akan dipertahankan dan yang akan dibuang (pengurangan).

Latar Belakang

Apabila anda mengambil gambar landskap semula jadi menggunakan kamera digital, kamera menukar adegan menjadi grid piksel yang terpisah. Begitu juga dengan gambar yang diimport ke komputer daripada sumber fizikal lain, seperti foto atau dokumen yang di-scan. Proses ini dipanggil sampling.

Setelah imej berada dalam medium digital, maklumat tentang adegan asal hanya tersimpan dalam piksel tersebut. Oleh itu, bila anda mengubah saiz imej, Photoshop tidak dapat mengisi kekosongan dengan maklumat sebenar; ia mesti resample imej untuk menghasilkan anggaran kepada adegan asal.

Upsampling

Upsampling berlaku apabila anda memperbesar imej. Piksel asal akan berjarak lebih jauh, dan Photoshop mesti mencipta piksel baru di antara mereka menggunakan anggaran adegan asal.

Downsampling

Downsampling adalah kebalikan upsamping, digunakan apabila imej diperkecil. Walaupun tidak perlu menambah piksel baru, Photoshop masih boleh menggunakan anggaran untuk mengekalkan seberapa banyak maklumat sebaik mungkin.

Contohnya, imej dengan piksel hitam dan putih bergantian. Jika diperkecil separuh saiz dengan memetik nilai setiap piksel lain, anda akan mendapat imej yang sepenuhnya hitam atau putih. Kaedah anggaran yang lebih baik diperlukan agar perincian tidak hilang.

Interpolasi

Interpolasi ialah proses menghasilkan anggaran bagi adegan asal yang digunakan dalam upsamping dan downsampling. Apabila memperbesar, Photoshop mengira purata daripada piksel sekeliling yang diketahui. Begitu juga bila memperkecil, ia menggabungkan piksel asal untuk menghasilkan imej baru.

Kaedah Interpolasi

Photoshop menyokong tiga kaedah utama:

• Nearest‑Neighbor mengisi setiap piksel baru dengan warna piksel asal terdekat, menimbulkan imej yang blok‑blok dan berkualiti rendah.
• Bilinear mengira purata daripada empat piksel terdekat.
• Bicubic menggunakan 16 piksel sekeliling. Biasanya menghasilkan imej yang lebih tajam, mengekalkan butiran halus dalam pembesaran dan pengurangan.