Kesan Pencurian Identiti

Setiap tahun, jutaan warganegara Amerika Syarikat menjadi mangsa pencurian identiti. Dengan kemajuan teknologi, pihak pengawal selia semakin mengekalkan keselamatan pengguna, namun keupayaan penjenayah siber juga turut meningkat. Sesiapa yang menyimpan atau menggunakan maklumat peribadi mereka di Internet menjadi sasaran yang mudah. Kegagalan penjejakan sering menjejaskan prosiding, kerana penjenayah sukar didapati. Apabila berjaya ditemui, mereka akan dikenakan undang-undang siber yang semakin ketat serta penalti yang ditetapkan.

Akta Pencurian Identiti dan Penindasan Asumsi 1998

Aktiviti komputer dan Internet yang meningkat pada akhir 1990‑an mendorong pembuat undang‑undang memperkukuh undang‑undang penipuan persekutuan. Akta ini menjadikan pencurian maklumat identiti dengan niat jenayah sebagai satu kes jenayah tersendiri. Sebelum undang‑undang ini, hanya pembuatan atau kepemilikan dokumen pengenalan palsu yang dilarang; selepas itu, pencurian maklumat tersebut juga menjadi tidak sah, menutup celah penting. Pelanggaran akta ini boleh dikenakan penjara maksimum 15 tahun, denda, dan penyitaan harta yang digunakan dalam jenayah. Sekiranya penjenayah turut melakukan penipuan identiti, penipuan kad kredit, penipuan komputer, penipuan pos, penipuan rangkaian atau penipuan institusi kewangan, hukuman boleh bertambah sehingga 30 tahun.

Akta Penambahbaikan Sanksi Pencurian Identiti 2004

Akta ini memperkenalkan jenayah baru: pencurian identiti yang dipermudah (aggravated identity theft). Ia berlaku apabila maklumat identiti dicuri dan digunakan untuk menjejakkan jenayah serius seperti pelanggaran imigrasi atau senjata api. Jenayah ini bersifat berasingan dan dikenakan penjara minimum dua tahun selain penalti lain. Jika terlibat dengan serangan terorisme, hukuman minimum menjadi lima tahun dan tidak boleh digantikan dengan pemansuhan.

Akta Penegakan dan Restitusi Pencurian Identiti 2008

Akta ini menurunkan ambang penuntutan jenayah siber. Sebelum undang‑undang ini, penggugat perlu menunjukkan kerugian sekurang‑kurangnya $5,000 untuk menuduh seseorang mengakses komputer tanpa kebenaran. Dengan perubahan ini, had tersebut dibuang. Selain itu, pelaku jenayah boleh dituntut walaupun kedudukan mereka berada di negeri yang sama dengan mangsa. Walaupun tidak menyasarkan pencurian identiti secara langsung, ia memudahkan penuntutan jenayah yang berkaitan. Akta ini menyatakan bahawa bila mangsa membawa penjenayah ke hadapan mahkamah dan dijadualkan membayar ganti rugi, ganti rugi tersebut mesti mencerminkan masa dan wang yang digunakan mangsa untuk membetulkan kerosakan yang disebabkan.

Undang-Undang Pencurian Identiti di Negeri

Pencurian identiti boleh dituntut di peringkat negeri serta peringkat persekutuan, bergantung kepada skop jenayah dan skala kes. Semua 50 negeri di AS mempunyai undang‑undang yang melarang pencurian identiti. Tujuh puluh sembilan negeri mempunyai ketentuan restitusi dan lima negeri mempunyai ketentuan penyitaan barang yang digunakan dalam jenayah.